Hengelrekken vergeleken: materiaal, capaciteit en montage

Een hengelrek op een boot staat continu bloot aan zilte lucht, opspattend zout water en de trillingen van de motor of het varen zelf. Materiaal dat thuis prima volstaat, verliest aan boord binnen een seizoen zijn glans of begint te putcorroderen. Voor blijvend gebruik op het water is RVS kwaliteit 316 de meest gangbare keuze, omdat het molybdeen in deze legering aanzienlijk beter bestand is tegen chloride dan het gangbare 304 dat in veel huis-tuin-en-keukenrekken zit. Meer over dit materiaalverschil leest u in RVS hengelrek.
De twee gangbare bevestigingsmethoden zijn een klem om de reling, die geen gaten in het dek vraagt en relatief eenvoudig te verplaatsen of te verwijderen is, en een vlakke dekmontage met doorboute bevestiging, die steviger is maar een vaste positie oplevert. Voor een kleinere sloep of bellyboat is een kantelbare houder met twee of drie posities vaak voldoende; grotere motorboten combineren dit soms met een vast gemonteerd rek van meerdere hengels achter de stuurhut. Kies bij een doorboute montage voor een onderplaat die de trekkrachten verdeelt, in plaats van een enkel schroefpunt direct in het dekmateriaal.
Bij het trollen bepaalt de hoek van de houder mede hoe de hengel de trekkracht van een vis opvangt. Een te steile hoek verhoogt het risico dat de hengel uit de houder springt bij een felle beet; de meeste vaste houders zijn daarom verstelbaar in hellingshoek. Voor het varen zelf, zonder actief te vissen, is een vlakkere hoek praktischer omdat de hengels dan minder in de weg staan bij het manoeuvreren op een klein dek.
Op een zeilboot moeten hengelhouders vaak wijken voor lopend touwwerk en de giek, waardoor een verplaatsbare klemhouder praktischer is dan een vaste positie. Op een motorboot met een vaste stuurhut is een permanent gemonteerd rek achter de bank een gangbare oplossing, omdat daar weinig anders gebeurt. Kajak- en kano-vissers gebruiken doorgaans losse, kleinere houders dicht bij de zitplaats in plaats van een groter rek, simpelweg omdat de romp geen ruimte biedt voor iets groters.
Spoel het rek na elke vaart met zoet water af, ook als het rek zelf van RVS 316 is: zout dat opdroogt op het metaal blijft chemisch actief en versnelt corrosie rond schroefverbindingen en lasnaden. Een maandelijkse controle op losse bevestigingspunten voorkomt dat trillingen tijdens het varen een klem of beugel langzaam losraken. Haalt u de boot in de winter uit het water, controleer dan bij het weer te water laten alle bevestigingspunten opnieuw, omdat vorst en langdurige droogstand rubberen afdichtingen rond schroeven kunnen laten verharden en krimpen. Algemene tips tegen roest en vliegroest, ook toepasbaar op een rek aan boord, staan in hengelrek onderhoud tegen roest.
Een permanent zichtbaar gemonteerd hengelrek op een boot die in een jachthaven ligt, is voor voorbijgangers zichtbaar en daarmee gevoeliger voor diefstal dan hengels die u na elke vaart mee naar huis neemt. Een afneembare klemhouder biedt hier een praktisch compromis: tijdens het varen snel te monteren, en na afloop eenvoudig mee te nemen zonder dat er een leeg, opvallend rek achterblijft aan boord.
RVS 316 bevat naast chroom en nikkel ook circa twee procent molybdeen, wat het aanzienlijk beter bestand maakt tegen putcorrosie door chloride dan het gangbare RVS 304, dat wel achttien procent chroom en acht procent nikkel bevat maar geen molybdeen. Relingklemmen voor hengelhouders zijn er doorgaans in maten die passen op een buisdiameter van tweeëntwintig tot dertig millimeter; meet de reling van uw boot na voor u een klem bestelt, want een net iets te ruime of te krappe klem blijft los zitten of past helemaal niet.
Voor beperkt gebruik op zoet water wel, maar bij structureel contact met zout water is RVS 316 duurzamer. Aluminium zonder extra coating vertoont bij langdurig zoutwatercontact sneller putcorrosie.
Ja, klemsystemen om de reling zijn er in verschillende doorsnedes en vragen geen gaten in het dek. Ze zijn iets minder stabiel dan een doorboute montage, maar wel eenvoudig te verwijderen of te verplaatsen.
Een maandelijkse controle tijdens het vaarseizoen is voldoende voor de meeste toepassingen. Na een periode van intensief varen in ruw water is een extra controle verstandig.